Food-Tourism (12)دیباچه خوراک های هخامنشی:

کاوش های باستان شناسی  سالهای ۱۳۸۵ توسط گروه لهستانی در تنگه بلاغی نزدیکی آرامگاه کورش بزرگ و سد سیوند راز سر به مهر مکتب آشپزی هخامنشی را فاش نمود.
بررسی گور دخمه ها و استفاده از دیگ و دیگور  دیرینگی استفاده از برنج ، ماهی ، اردک و بنه یا پسته کوهی را نزد پیشینیان اثبات نمود . برنج قصردشت که امروزه در این سرزمین کشت می گردد ریشه در پیشینه کهن دارد .کلبه آقامیر با مطالعه و پژوهش بر روی خوراک های بومی  پی به قدمت  تعدادی از خوراک ها برده ،و احیاء این خوراک ها و استفاده در سفره مهمانان گردشگری خوراک های هخامنشی را بوجود آورده است.با کمی تامل در خوراک های بومی منطقه خوراک هایی با بن مایه های هخامنشی  همچون آب بنه (اشکنه بنه)، آش بنه ، آش الوک ،دمپخت سیرموکی ،ماهی پلو ،لایی ، بز قورمه ، یخنی و….. هنوز در بین مردم منطقه کمین و پاسارگاد رواج دارد.

در کاوشهای تخت جمشید تعدادی گل نوشته و اسناد بایگانی موجود می باشد که به منطقه کمینوش و تهیه شراب اشاره گردیده است . در کاوشهای باستان شناسی تنگ بلاغی که در سال ۱۳۸۵ انجام گرفت کارگاهی که به اشتباه چَرخُشت نام گرفته محلی برای تهیه شراب نامیده می شد. مستند بر فرهنگ بومی منطقه کمین و سعادتشهر کنونی که مهد انگور و شیره انگور می باشد هنوز پس از ۳۰۰۰ سال هنر بومی شیره پزی بصورت سنتی رواج دارد.کارگاه تولید شیره را کُرُشک می نامند  و خوراک هایی همچون ارده شیره،لُکو ،حلوای سین ،انگشت پیچ ،شیره پلو ،سکنچبین،برف شیره ، مَرِه( مویز)،انواع کشمش ، نان براتی ، و … شیرینی ها و دسرهای است که با انگور و فراورده های آن درست می گردد.طمع و لطافت انگور بساتین کمین بی بدیل می باشد.