نگاهی به انواع گردشگری و متولیان آن

ابان (12)

 

موضوع: نگاهی به انواع گردشگری و متولیان آن
بخش نخست
بررسی ها گواهی می دهد که یکی از مهمترین عوامل موثر در پیشرفت همه جانبه در کشورهایی که به امر توسعه صنعت گردشگری نائل گشته اند مواجهه عالمانه و موشکافانه با هر موضوع و جاذبه گردشگریست ،که تاثیر بسزایی در ابعاد زندگی انسان اعم از مادی و معنوی دارد . آنچه در این رویارویی ساختارها و بسترهای قابل اتکا را میسر می نماید چیزی نیست ،جز تحقیق ، پژو هش و ایجاد بستری مناسب جهت شناساندن مناطق گردشگری فارس .
به استناد تجربیات کارشناسان گردشگری و استفاده از نظریات گردشگران داخلی و خارجی جاذبه های کمتر معرفی شده استان سهم بسزایی در جذب مخاطب دارد. بطوری که پرداختن به بومگردی (اکوتوریسم) می تواند در ایجاد اشتغال و درآمد زایی ،ارتقاء شان اجتماعی ،جلوگیری از مهاجرت و حفظ محیط زیست جوامع محلی نقش تعیین کننده ای داشته باشد.
لیکن ضعف عمومی در زمینه پرداختن به موضوعات گردشگری در استان و نبود بسته های گردشگری و امکانات و وسایل اطلاع رسانی به مخاطبان و بازدید کنندگان موجب گردیده بصورت سنتی گردشگران داخلی و خارجی بیشتر به جاذبه های گردشگری معروف استان بپردازند . تا جائیکه جاذبه های طبیعی استان ، حیات وحش ، گردشگری بومی و روستائی ،گردشگری عشایر،گردشگری خوراک ،گردشگری باغ و مزرعه و …. از دید مخاطبان پنهان مانده است.
بنابراین اگر صنعت توریسم را به
۱-گردشگر داخلی
۲-گردشگر خارجی
تقسیم کنیم . از نظر اینجانب متولیان دولتی در گردشگری داخلی :
۱-استانداری
۲-فرمانداریها
۳-شهرداریها
۴-میراث فرهنگی
۵-نیروی انتظامی
۶-تبلیغات اسلامی
۷-صدا و سیما
۸-اوقاف
۹-اداره ارشاد
۱۰-راهنمایی و رانندگی
۱۱-راه و ترابری
۱۲-شبکه بهداشت و درمان
متولیان بخش خصوصی
۱-مدیران مجتمع های گردشگری
۲-انجمن های دوستدار میراث فرهنگی و فعالین محیط زیست
۳-رستورانها و اماکن ارائه خدمات بین راهی
۴-سینما ها و سالن های نمایش ،گروهای موسیقی
۵-اصناف مختلف مرتبط با گردشگران داخلی
به عقیده اینجانب اقتصاد گردشگری داخلی مبتنی بر ارائه خدمات اقامتی،خوراکی ،رفاهی و بهداشتی می باشد . و جریان نقدینگی را از محل مبدا به مقصد انتقال می دهد . و نقشی در رونق اقتصادی مقصد گردشگری داشته و در نهایت تاثیری در رونق اقتصادی کشور ندارد و بقولی از این جیب به آن جیب می باشد. بنابراین اینجانب مستند بر تجربیات خود هیچ گونه کمکی در این حوزه نمی توانم داشته باشم.
و حضور در اتاق فکر مبتنی بر گردشگر داخلی اشغال یک جایگاه و ممانعت از بروز دیدگاههای نو می باشد.

ابان (15)

مفاهیم پایه و اولیه
تاریخچه توریست tourist:
اصطلاح «توريست» (Tourist) از قرن نوزدهم معمول شده است. در آن زمان اشراف زادگان فرانسه مي بايست براي تکميل تحصيلات و کسب تجربه هاي لازم زندگي، اقدام به مسافرت مي نمودند. اين جوانان در آن زمان توريست ناميده مي شدند و بعدها در فرانسه اين اصطلاح در مورد کساني به کار مي رفت که براي سرگرمي ، وقت گذراني و گردش به فرانسه سفر مي کردند و بعداً با تعميم بيشتر به کساني اطلاق مي شد که اصولاً به اين منظور به سفر مي رفتند. کم کم کلمه توريست به بعضي زبانهاي ديگر نيز وارد شد و از آن واژه توريسم (Tourism) بوجود آمد. از همان زمان تاکنون توريسم و توريست به بعضي از مسافرتها و مسافريني گفته مي شود که هدف آنها استراحت ، گردش، سرگرمي ، آشنايي با آداب و رسوم مردم و…. می باشد.
جهانگرد tourist:
جهانگرد یا بازدید کننده موقت کسی است که مسافرت او مبتنی بر تفرج و استراحت گذراندن تعطیلات ،امور پزشکی ،درمانی ،مطالعه امور دینی و مذهبی ،ورزشی، امور خانوادگی ،ماموریت ،شرکت در جلسات کاری و کنفرانسها ،و … باشد. که قطعا این همان توریستی است که ۱۰ نفر از آن یک فرصت شغلی مناسب ایجاد می نماید.
گردشگر Tourism:
توریسم واژه ای است متشکل از دو بخش تور tour یعنی سفر و سیاحت مسافرت یا گردش کردن و ایسم ismکه پسوندی است مصطلح به معنای مکتب با طرز فکری خاص .این دو واژه از پیوند خوردن سفر با فرهنگ حکایت دارد.در واقع توریسم یعنی مکتبی که پایه های فکری آن مبتنی بر سیاحت و جهانگردی است.
جامعه شناسی گردشگری :
گردشگری، محیط، فرهنگ، هنر، سبک زندگی، ارتباطات، اعتقادات، سیاست، اقتصاد و نوع توسعه را در یک جامعه تحت‌تأثیر قرار داده در سطح کلان و خرد، باعث تغییر در اقتصاد، اجتماع و نگرش سیاسی جوامع می‌شود.گردشگری معادلات اقتصادی کشورها را به گونه‌ای خاص تغییر داده است. کشورهایی که تا چند سال پیش، آن‌ها را به‌عنوان کشورهای در حال توسعه یا توسعه نیافته می‌شناختیم، بر اساس همین صنعت جایگاه خود را در اذهان مردم، سیاست‌مداران و اقتصاد دانان دنیا تغییر داده‌اند و اکنون به ابزارهایی دست یافته‌اند و راهکارهای توسعه را در اختیار دارند.
آمادگی جامعه برای پذیرش گردشگر هنگامی صورت می‌گیرد که مسئولان و مدیران، علاوه بر توجه به زیرساخت‌های سخت‌افزاری گردشگری در رابطه با آگاهی جامعه به‌عنوان زیرساخت نرم‌افزاری نیز به‌طور همزمان و موازی بیاندشند.
به این طریق جامعه منتظر ورود گردشگران برای یک تغییر ناگهانی نمی‌ماند، بلکه از قبل به آمادگی نسبی می‌رسد و در نتیجه تأثیرات منفی گردشگری کاهش می‌یابد.این موضوع اهمیت دارد که اگر ما جامعه‌مان را برای برخورد با گردشگری آماده نسازیم، آسیب‌های غیرقابل جبرانی بر پیکره فرهنگی و طبیعی جامعه وارد خواهد شد.

آقامیر

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *